باب سوم اين رساله ، چنانكه در فوق نيز اشاره شد ، به مسلك فتوت وتصحيح وتحشيهء رسالهء « فتوتيهء » مير سيد على اختصاص يافته است . حرف آخر اينجانب در تمام مراحل كار از كمك‌ها ومحبت‌هاى بسيارى از سروران ودوستان ودانشمندان بزرگوار إيراني وپاكستانى - خصوصا برخى از استادان محترم دانشكدهء أدبيات دانشگاه تهران برخوردار بوده است كه بدين وسيله از همگان سپاسگزارى واجر تمامى ايشان را - أعم از آنها كه در گذشته‌اند وبقيه - به خداى بزرگ واگذار مىنمايد . در مورد كامل وصحيح بودن همهء مطالب پايان‌نامهء حاضر نيز هيچ ادعائى ندارم وقضاوت در مورد كار خود را به استادان ارجمند وخوانندگان فاضل محول مينمايم با اطمينان كامل به اين‌كه در حدود استعداد ووسائل خود از هيچ كوششى فروگذار نكرده‌ام و « لا يكلف اللّه نفسا الا وسعها » . در خاتمه برطبق عبارت منقول از أستاذ حكمت بايد عزم جزم خود را اعلام دارم كه تا آخرين حد امكان خود در تنقيح وطبع وانتشار آثار ارزندهء أمير سيد على همداني وشناساندن شخص آن نابغهء عظيم كوشا خواهم بود . وما توفيقي الا باللّه العلي العظيم . دربارهء مآخذ وعلائم اختصارى آن‌ها در شرح زندگانى أمير سيد على همداني مآخذ نزديك بعهد أو زياد در دست نداريم . بيشتر اطلاعاتى كه داريم مأخوذ از آثار خود سيد و « خلاصة المناقب » از نور الدين جعفر بدخشى ( م 797 ه . ) و « مستورات يا منقبة الجواهر » از حيدر بدخشى ( قرن نهم ه . ) است . ما بين مآخذ بعدى كه مطالب تازه‌ترى دارد « روضات الجنان وجنات الجنان » در دو مجلد تأليف حافظ حسين الكربلائي « 1 » و

--> ( 1 ) - وفات مؤلف در سال 997 ه . اتفاق افتاده است .